موضوع علمی: جایگزین های خوراک

پیشینه و هدف: تحقیق پیرامون تعیین ارزش غذایی و امکان‌سنجی جایگزینی پودر ضایعات کشتارگاه طیور با کنجاله سویا جهت بهینه‌سازی تغذیه جوجه‌های گوشتی در سنین رشد و پایانی (۲۱ تا ۴۹ روزگی).
طرح آزمایش: استفاده از ۳۶۰ قطعه جوجه نر یکروزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۶ تیمار آزمایشی شامل جیره شاهد و جیره های حاوی ۳، ۶، ۹، ۱۲ و ۱۵ درصد از پودر ضایعات کشتارگاهی با انرژی و پروتئین ایزوژن و ایزونوتریک.
یافته‌ها و تحلیل: شاخص‌های وزن زنده، ضریب تبدیل و هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم افزایش وزن دچار تغییرات معنی‌دار شدند؛ گروه حاوی ۶ درصد بیشترین افزایش وزن و بالاترین بازده اقتصادی را ثبت کرد، در حالی که مینرالیزاسیون استخوان (خاکستر درشت‌نی) تحت‌تأثیر تیمارها قرار نگرفت.
نتیجه‌گیری کاربردی: کاربرد پودر ضایعات کشتارگاه طیور تا سقف ۶ درصد در جیره، ضمن کاهش هزینه‌های خوراک، عملکردهای تولیدی و ضریب تبدیل گله را به طور مطلوبی ارتقا می‌دهد.

آزمایشی ۴۹روزه، اثر جایگزینی بخشی یا تمام ذرت با ضایعات ماکارونی، همراه یا بدون مکمل آنزیمی، بر جوجه‌های گوشتی آرین بررسی شد.

ضایعات ماکارونی در برخی هفته‌ها مصرف خوراک و افزایش وزن را کاهش داد، اما افزودن آنزیم افزایش وزن هفته ششم را بهبود بخشید.

تفاوت معنی‌داری در ضریب تبدیل غذایی، راندمان لاشه، وزن کبد و چربی حفره بطنی میان سطوح ضایعات ماکارونی مشاهده نشد.

بیشترین راندمان لاشه در جیره‌ای به‌دست آمد که ۵۰٪ ذرت آن با ضایعات ماکارونی جایگزین و با آنزیم مکمل شده بود.

این پژوهش با هدف بررسی اثر سطوح مختلف ضایعات تقطیری گندم (DDGS) بر عملکرد و ریخت‌شناسی ژژنوم در جوجه‌های گوشتی سویه راس-۳۰۸ طی دو دوره آغازین و رشد انجام گرفت.
نتایج نشان داد که سطح ۳ درصد DDGS در دوره آغازین (۱ تا ۲۱ روزگی) و سطح ۲۰ درصد در دوره رشد (۲۲ تا ۴۵ روزگی) بیشترین میزان افزایش وزن را بدون افت معنی‌دار در عملکرد به همراه داشت.
افزودن این سطوح جایگزینی، اثر منفی نامطلوبی بر ضریب تبدیل غذایی نداشت و به‌عنوان مقادیر بهینه در جیره‌های پایه ذرت-کنجاله سویا قابل توصیه است.

۱. مقدمه و هدف: با توجه به لزوم کاهش اتکا به دانه‌های غلات و بهره‌گیری از فراورده‌های فرعی، اثر سطوح مختلف سبوس جو (۰، ۷، ۱۴ و ۲۱ درصد) بر عملکرد، گوارش‌پذیری و فراسنجه‌های خونی و شکمبه‌ای میش‌های دالاق ارزیابی شد.

۲. یافته‌ها: اگرچه افزایش وزن، ضریب تبدیل و اکثر متابولیت‌های خونی تفاوتی نداشتند، اما در سطح ۲۱ درصد سبوس جو مصرف خوراک روزانه و گوارش‌پذیری NDF کاهش معنی‌داری یافت (
P
<
0.05
P<0.05
).

۳. نتیجه‌گیری نهایی: جایگزینی سبوس جو تا سقف ۱۴ درصد در جیره، بدون ایجاد اثر سوء بر فیزیولوژی شکمبه یا مصرف خوراک، گزینه‌ای اقتصادی و کاربردی برای تقلیل هزینه‌های خوراک است.

پژوهش حاضر به‌منظور ارزیابی اثرات جایگزینی پودر ماهی با سطوح مختلف کنجاله آفتابگردان (صفر، ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد) بر عملکرد رشد و ترکیبات بیوشیمیایی لاشه بچه ماهیان سفید انگشت‌قد طی یک دوره هشت‌هفته‌ای انجام شد.

نتایج نشان داد که سطوح مختلف جایگزینی تفاوت آماری معنی‌داری در شاخص‌های کلیدی رشد نظیر افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، نرخ کارایی پروتئین و درصد بازماندگی در مقایسه با جیره شاهد ایجاد نکرد.

با این وجود، استفاده از کنجاله آفتابگردان تأثیر معناداری بر ضریب وضعیت و ترکیبات لاشه شامل درصدهای پروتئین، چربی و خاکستر بر جای گذاشت، در حالی که رطوبت لاشه تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت.

در نهایت، با توجه به عدم افت عملکرد زیستی گله و به‌منظور کاهش بهای تمام‌شده خوراک و ارتقای توجیه‌پذیری اقتصادی، جایگزینی پودر ماهی با کنجاله آفتابگردان تا سطح ۲۵ درصد توصیه می‌گردد.

مدیریت و برون‌رفت از بحران خوراک دام و طیور مستلزم تدوین و اجرای برنامه‌ای راهبردی در سه افق کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت است.

در فاز کوتاه‌مدت، اولویت‌بندی مصرف کنجاله سویا بر پایه دام هدف، بهره‌گیری از منابع جایگزین (نظیر اوره و فرآورده‌های پروتئینی کود مرغی) و کاهش ضایعات دانه‌های پرانرژی نظیر ذرت مورد تأکید است.

در رویکردهای میان‌مدت و بلندمدت، نوسازی و بهسازی صنایع خوراک دام، توسعه مکانیزاسیون فرآوری بقایای زراعی و ارتقای بهره‌وری در واحدهای پرورشی از طریق تخصیص منابع مالی پایدار پیگیری می‌شود.

تحقق کامل این اهداف و هم‌افزایی اقدامات، منوط به همگرایی برنامه‌ها و تشکیل ستادی متمرکز جهت مدیریت یکپارچه زنجیره تأمین خوراک خواهد بود.

مطالعه حاضر بر روی جوجه‌های گوشتی نژاد راس ۳۰۸ نشان می‌دهد که تعدیل سطوح انرژی و اسیدهای آمینه جیره، به ترتیب تا ۹۵٪ و ۹۰٪ مقادیر استاندارد، تأثیری سوء بر شاخص‌های رشد نداشته است.

یافته‌های این تحقیق مؤید آن است که ترکیب فوق، ضمن حفظ عملکرد مطلوب گله، منجر به کاهش معنادار هزینه‌های تمام‌شده خوراک در مقایسه با جیره استاندارد می‌گردد.

در نتیجه، اتخاذ این رویکرد تغذیه‌ای به‌عنوان راهکاری بهینه و اقتصادی در مدیریت واحدهای پرورش طیور پیشنهاد می‌شود.

۱. طرح آزمایش: ارزیابی سطوح مختلف پودر ضایعات کشتارگاهی طیور (۰، ۲، ۴، ۶ و ۸ درصد) بر ۱۶۰ قطعه مرغ تخم‌گذار های‌لاین در قالب طرح کاملاً تصادفی به مدت ۱۰ هفته.

۲. یافته‌ها: افزایش سطوح این فرآورده موجب کاهش معنی‌دار مصرف خوراک، وزن و درصد تولید تخم‌مرغ و تضعیف ضریب تبدیل شد، هرچند واحد هاو و رنگ زرده بهبود یافت و صفات کیفی پوسته و فراسنجه‌های خونی سرم تغییر معنی‌داری نداشتند.

۳. نتیجه‌گیری کاربردی: در جیره مرغ‌های تخم‌گذار طی فاز میانی تولید، حداکثر تا سطح ۲ درصد پودر ضایعات کشتارگاهی طیور می‌توان بدون افت عملکرد یا افت کیفیت تخم‌مرغ استفاده کرد.

مطالعه‌ای بر روی مرغ‌های تخم‌گذار (۷۸ تا ۸۶ هفتگی) نشان داد که استفاده از کنجاله آفتابگردان تا سطح ۱۳/۵۶ درصد در جیره، همراه با افزودن آنزیم پروتئاز، بدون ایجاد اثرات سوء، عملکرد تولیدی و کیفی تخم‌مرغ را بهبود می‌بخشد. نتایج آماری حاکی از آن است که سطح ۶/۷۸ درصد کنجاله، نرخ تخم‌گذاری را نسبت به گروه شاهد به‌طور معنی‌داری (P<0.05) افزایش داده است. همچنین، مکمل‌سازی آنزیم پروتئاز موجب ارتقای شاخص‌های کیفی تخم‌مرغ شامل شاخص شکل، واحد هاو و استحکام پوسته گردید. این آزمایش تأیید می‌کند که بهره‌گیری از پروتئاز در کنار منابع پروتئینی گیاهی (مانند آفتابگردان)، استراتژی موثری برای بهینه‌سازی تغذیه در گله‌های مسن است.

۱. طرح آزمایش: ارزیابی اثر سطوح صفر، ۲/۵ و ۵ درصد پودر ماهی در جیره ۲۶۱ رأس گاو هلشتاین دارای فحلی مکرر (Repeat Breeder) همگام‌سازی‌شده با پروتکل دابل آوسینک.

۲. یافته‌های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی: سطح ۵ درصد پودر ماهی به‌طور معنی‌داری سبب افزایش تولید شیر خام و تصحیح‌شده (FCM 4%)، ارتقای کلسترول و پروژسترون پلاسما (روز ۱۶) و کاهش نیتروژن اوره‌ای پلاسما (PUN) شد (ترکیبات شیر بدون تغییر ماند).

۳. نتیجه‌گیری کاربردی: گنجاندن ۵ درصد پودر ماهی در جیره با تقویت پروفایل هورمونی و متابولیکی، نرخ گیرایی (آبستنی به ازای تلقیح) و راندمان تولید را در گاوهای مشکل‌دار به‌طور چشمگیری بهبود می‌بخشد.