بایگانی‌ها: مقالات علمی

هدف و روش: بررسی اثر تغذیه کوتاه مدت منابع کربوهیدراتی با سرعت‌های تخمیر متفاوت (جو، ذرت، و مخلوط جو و نشاسته) بر عملکرد تولیدمثلی و متابولیت‌های خونی ۶۰ راس میش مغانی تحت چرا طی دوره هم‌زمان‌سازی فحلی با سیدر.
یافته‌های کلیدی: شاخص‌های بره‌گیری، بره‌زایی و دوقلوزایی تفاوت معنی‌داری میان تیمارها نداشتند، اما تغذیه مکمل‌های کربوهیدراتی موجب افزایش معنی‌دار گلوکز و کاهش اوره پلاسما در مقایسه با گروه شاهد شد.
نتیجه‌گیری: تغذیه کوتاه مدت با منابع کربوهیدراتی در طول دوره هم‌زمان‌سازی، بدون تأثیر منفی بر راندمان تولیدمثل، وضعیت انرژی دام را بهبود می‌بخشد.

پیشینه و هدف: تحقیق پیرامون تعیین ارزش غذایی و امکان‌سنجی جایگزینی پودر ضایعات کشتارگاه طیور با کنجاله سویا جهت بهینه‌سازی تغذیه جوجه‌های گوشتی در سنین رشد و پایانی (۲۱ تا ۴۹ روزگی).
طرح آزمایش: استفاده از ۳۶۰ قطعه جوجه نر یکروزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۶ تیمار آزمایشی شامل جیره شاهد و جیره های حاوی ۳، ۶، ۹، ۱۲ و ۱۵ درصد از پودر ضایعات کشتارگاهی با انرژی و پروتئین ایزوژن و ایزونوتریک.
یافته‌ها و تحلیل: شاخص‌های وزن زنده، ضریب تبدیل و هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم افزایش وزن دچار تغییرات معنی‌دار شدند؛ گروه حاوی ۶ درصد بیشترین افزایش وزن و بالاترین بازده اقتصادی را ثبت کرد، در حالی که مینرالیزاسیون استخوان (خاکستر درشت‌نی) تحت‌تأثیر تیمارها قرار نگرفت.
نتیجه‌گیری کاربردی: کاربرد پودر ضایعات کشتارگاه طیور تا سقف ۶ درصد در جیره، ضمن کاهش هزینه‌های خوراک، عملکردهای تولیدی و ضریب تبدیل گله را به طور مطلوبی ارتقا می‌دهد.

آزمایشی ۴۹روزه، اثر جایگزینی بخشی یا تمام ذرت با ضایعات ماکارونی، همراه یا بدون مکمل آنزیمی، بر جوجه‌های گوشتی آرین بررسی شد.

ضایعات ماکارونی در برخی هفته‌ها مصرف خوراک و افزایش وزن را کاهش داد، اما افزودن آنزیم افزایش وزن هفته ششم را بهبود بخشید.

تفاوت معنی‌داری در ضریب تبدیل غذایی، راندمان لاشه، وزن کبد و چربی حفره بطنی میان سطوح ضایعات ماکارونی مشاهده نشد.

بیشترین راندمان لاشه در جیره‌ای به‌دست آمد که ۵۰٪ ذرت آن با ضایعات ماکارونی جایگزین و با آنزیم مکمل شده بود.

این پژوهش با هدف بررسی اثر سطوح مختلف ضایعات تقطیری گندم (DDGS) بر عملکرد و ریخت‌شناسی ژژنوم در جوجه‌های گوشتی سویه راس-۳۰۸ طی دو دوره آغازین و رشد انجام گرفت.
نتایج نشان داد که سطح ۳ درصد DDGS در دوره آغازین (۱ تا ۲۱ روزگی) و سطح ۲۰ درصد در دوره رشد (۲۲ تا ۴۵ روزگی) بیشترین میزان افزایش وزن را بدون افت معنی‌دار در عملکرد به همراه داشت.
افزودن این سطوح جایگزینی، اثر منفی نامطلوبی بر ضریب تبدیل غذایی نداشت و به‌عنوان مقادیر بهینه در جیره‌های پایه ذرت-کنجاله سویا قابل توصیه است.

به منظور تعیین انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری تصحیح شده برای نیتروژن (AMEn) پودر گوشت و استخوان یک جیره غذایی بر پایه ذرت با 3200 کیلوکالری انرژی قابل سوخت و ساز و 12 درصد پروتئین خام تنظیم و با شش نمونه پودر گوشت و استخوان که از یک واحد کشتارگاهی دامی تهیه شده بود در سطوح 0، 5/7 و 15 درصد جایگزین گردید. هر یک از 13 جیره غذایی آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی به تغذیه 6 قطعه خروس بالغ لگهورن رسید. مقادیر AMEn هر یک از جیره غذایی آزمایشی به روش جمع آوری کل فضولات تعیین شد. مقادیر AMEn هر یک از نمونه های پودر گوشت واستخوان به روش اختلاف مورد محاسبه قرار گرفت. بازده انرژی خام از 58/0 تا 65/0 در بین نمونه های پودر گوشت واستخوان و در دو سطح جایگزینی 5/7 و 15 درصد متغیر بوده و تفاوت معنی داری نشان نداد. همبستگی بین بازده انرژی خام و چربی خام در پودرگوشت و استخوان برابر 82/0 حاصل شد. مقادیر AMEn شش نمونه پودر گوشت واستخوان از 2033 تا 3275 کیلوکالری در کیلوگرم، در دو سطح 5/7 و 15 درصد، متغیر بوده و تفاوت معنی داری در بین دو سطوح جایگزینی مشاهده نشد. چربی خام به تنهایی بهترین متغیر پیشگوئی کننده AMEn بود ولی تخمین دقیق ترآن با گنجاندن متغیرهای چربی خام و انرژی خام در مدل حاصل شد. معادله (98/0 =R2 0029/0P=)) GE09/0±) 357/0+(13±) Fat 77 +(326 ±) 282-= AMEn برای تخمین انرژی قابل سوخت و ساز مورد برازش قرار گرفت. میانگین AMEn برای پودر گوشت و استخوان برابر 275±2865 کیلوکالری در کیلوگرم حاصل شد. نتایج حاصله نشان داد که پودر گوشت واستخوان مورد مطالعه غنی از انرژی قابل استفاده می باشد.

۱. مقدمه و هدف: با توجه به لزوم کاهش اتکا به دانه‌های غلات و بهره‌گیری از فراورده‌های فرعی، اثر سطوح مختلف سبوس جو (۰، ۷، ۱۴ و ۲۱ درصد) بر عملکرد، گوارش‌پذیری و فراسنجه‌های خونی و شکمبه‌ای میش‌های دالاق ارزیابی شد.

۲. یافته‌ها: اگرچه افزایش وزن، ضریب تبدیل و اکثر متابولیت‌های خونی تفاوتی نداشتند، اما در سطح ۲۱ درصد سبوس جو مصرف خوراک روزانه و گوارش‌پذیری NDF کاهش معنی‌داری یافت (
P
<
0.05
P<0.05
).

۳. نتیجه‌گیری نهایی: جایگزینی سبوس جو تا سقف ۱۴ درصد در جیره، بدون ایجاد اثر سوء بر فیزیولوژی شکمبه یا مصرف خوراک، گزینه‌ای اقتصادی و کاربردی برای تقلیل هزینه‌های خوراک است.

پژوهش حاضر به‌منظور ارزیابی اثرات جایگزینی پودر ماهی با سطوح مختلف کنجاله آفتابگردان (صفر، ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد) بر عملکرد رشد و ترکیبات بیوشیمیایی لاشه بچه ماهیان سفید انگشت‌قد طی یک دوره هشت‌هفته‌ای انجام شد.

نتایج نشان داد که سطوح مختلف جایگزینی تفاوت آماری معنی‌داری در شاخص‌های کلیدی رشد نظیر افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، نرخ کارایی پروتئین و درصد بازماندگی در مقایسه با جیره شاهد ایجاد نکرد.

با این وجود، استفاده از کنجاله آفتابگردان تأثیر معناداری بر ضریب وضعیت و ترکیبات لاشه شامل درصدهای پروتئین، چربی و خاکستر بر جای گذاشت، در حالی که رطوبت لاشه تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت.

در نهایت، با توجه به عدم افت عملکرد زیستی گله و به‌منظور کاهش بهای تمام‌شده خوراک و ارتقای توجیه‌پذیری اقتصادی، جایگزینی پودر ماهی با کنجاله آفتابگردان تا سطح ۲۵ درصد توصیه می‌گردد.

پژوهش حاضر به‌منظور بررسی اثرات فرآوری حرارتی-رطوبتی (کاندیشنینگ) و نوع غله پایه (جو و ذرت) بر عملکرد، هضم‌پذیری مواد مغذی و فراسنجه‌های شکمبه‌ای و خونی ۲۰ رأس بره پرواری نژاد دالاق انجام شد.

نتایج حاکی از آن است که فرآوری کاندیشنینگ تفاوت آماری معنی‌داری در شاخص‌های کلی رشد، هضم‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام، و pH شکمبه در کل دوره ایجاد نکرد، هرچند کنسانتره بدون کاندیشنینگ منجر به افزایش معنی‌دار نیتروژن اوره‌ای پلاسما شد.

در مقایسه دو منبع نشاسته، بره‌های مصرف‌کننده ذرت در فاز اولیه رشد (ماه نخست و روز ۵۶) افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل و مصرف خوراک مطلوب‌تری نسبت به بره‌های تغذیه‌شده با جو نشان دادند.

در مجموع، هرچند تفاوت معنی‌دار آماری میان دو غله در عملکرد نهایی به ثبت نرسید، اما فرآوری کاندیشنینگ کنسانتره حاوی دانه ذرت، بیشترین بهبود عددی را در شاخص‌های تولیدی و متابولیکی بره‌های پرواری به همراه داشت.

این مطالعه بر روی ۵۰ رأس گاو هلشتاین نشان داد که میان بروز کتوز تحت‌بالینی و افزایش معنادار غلظت «مالون‌دی‌آلدئید» (MDA) به‌عنوان شاخص استرس اکسیداتیو، ارتباط مستقیمی وجود دارد.

نتایج حاکی از آن است که همبستگی مثبت میان MDA و BHBA، این فاکتور را به شاخصی مکمل و کارآمد برای تشخیص زودهنگام و دقیق‌ترِ کتوز تحت‌بالینی تبدیل می‌کند، حتی اگر سایر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی تغییرات ناچیزی داشته باشند.

به‌طور کلی، پایش سطح MDA در کنار روش‌های روتین، ابزار تشخیصی ارزشمندی جهت ارزیابی سلامت متابولیک گاوهای شیری در دوره بحرانی انتقال فراهم می‌آورد.

مدیریت و برون‌رفت از بحران خوراک دام و طیور مستلزم تدوین و اجرای برنامه‌ای راهبردی در سه افق کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت است.

در فاز کوتاه‌مدت، اولویت‌بندی مصرف کنجاله سویا بر پایه دام هدف، بهره‌گیری از منابع جایگزین (نظیر اوره و فرآورده‌های پروتئینی کود مرغی) و کاهش ضایعات دانه‌های پرانرژی نظیر ذرت مورد تأکید است.

در رویکردهای میان‌مدت و بلندمدت، نوسازی و بهسازی صنایع خوراک دام، توسعه مکانیزاسیون فرآوری بقایای زراعی و ارتقای بهره‌وری در واحدهای پرورشی از طریق تخصیص منابع مالی پایدار پیگیری می‌شود.

تحقق کامل این اهداف و هم‌افزایی اقدامات، منوط به همگرایی برنامه‌ها و تشکیل ستادی متمرکز جهت مدیریت یکپارچه زنجیره تأمین خوراک خواهد بود.