خلاصه و متن مقاله
راهبرد های خروج از بحران خوراک دام و طیور، در سه دوره کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت قابل تعریف است. راهکارهای کوتاه مدت، شامل رفع بحران اقلام پرمصرف خوراک دام (ذرت و سویا)، با توجه به دام هدف است. در زمینه دام (کوچک و بزرگ) با تکیه بر مواردی شامل: اولویت دهی در مصرف کنجاله در گاوهای پرشیر یا تازه زا به جای دام&rlm؛ های کم شیر و یا گوسفند، استفاده از خوراک پروتئینی مبتنی بر کود مرغی، استفاده حداکثری از اوره در خوراک دامهای مستعد، سیاست گذاری در امر واردات و تاکید بر کیفیت و تنوع در اقلام وارداتی، می&rlm؛ توان بحران کمبود سویا را کاهش داد. از آنجایی که ذرت به عنوان منبع اصلی انرژی در تغذیه دام و طیور مطرح است، لذا کاهش فشار بر مصرف ذرت در دام، با تکیه بر راهکارهای: کاهش ضایعات در اقلام منابع انرژی (ذرت و جو) تولیدی در کشور، با کاهش دفع آن در فضولات دامی و نظارت دقیق بر ذرت وارداتی، میسر است. راهبرد&rlm؛ های میان مدت هزینه بر هستند، لذا جهت قدم گذاشتن در این مسیر، تامین کافی منابع مالی جایگاه ویژه&rlm؛ ای دارد. از جمله این راهکارها می&rlm؛ توان به توجه ویژه به کارخانجات خوراک دام و طیور (نوسازی و بهسازی) اشاره نمود. راهکارهای بلندمدت نیز، مانند راهکارهای میان مدت، هزینه بر هستند که این موضوع، حتما باید مورد توجه قرار گیرد. نیز در این باره می توان به: توجه ویژه به فرآیند مکانیزاسیون در اقلام عمده بقایای زراعی، توجه به بهبود بهره وری در واحدهای پرورش دام و به ویژه طیور، اشاره نمود. نکته مهم و قابل توجه در خروج از بحران، وجود برنامه &rlm؛ های منسجم در زمینه های ذکرشده و تاکید بر اجرایی شدن این پیشنهادات، همگام با یکدیگر است. وجود ستاد واحدی در این زمینه، پیشرفت کار را دوچندان خواهد کرد.
نسخه کامل مقاله
برای مطالعه متن کامل و جداول پژوهش، فایل PDF مقاله را باز کنید.
مشاهده فایل کامل مقاله (PDF)