بررسی اثرات استفاده از سطوح مختلف تفاله خشک گوجه فرنگی در جیره غذایی بر خصوصیات هیستومورفومتریک روده باریک جوجههای گوشتی
هدف از این مطالعه، ارزیابی پیامد استفاده از سطوح مختلف تفاله خشک گوجهفرنگی (صفر تا ۲۰ درصد) بر ویژگیهای بافتشناسی روده باریک جوجههای گوشتی نر سویه لوهمن۱ در یک دوره ۸ هفتهای بود.
آزمایش با ۱۵۰ قطعه جوجه در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۵ تیمار، ۶ تکرار و ۵ مشاهده در هر تکرار اجرا شد و در سن ۵۶ روزگی نمونهبرداری از دئودنوم، ژژونوم و ایلئوم جهت سنجش ابعاد پرزها و ضخامت لایههای بافتی صورت گرفت.
یافتهها حاکی از آن است که تغذیه با سطوح بالای تفاله گوجهفرنگی منجر به کاهش بسیار معنیدار طول پرزها و ضخامت مخاط و زیرمخاط در دئودنوم (P≤0.01P≤0.01) و افزایش معنیدار ضخامت پرزها در ایلئوم شد (P≤0.05P≤0.05).
در نتیجه، مصرف سطوح بالای تفاله گوجهفرنگی که فیبر خام جیره را از ۶ درصد فراتر میبرد، با تخریب خصوصیات هیستومورفومتریک روده و کاهش سطح جذب مواد مغذی، میتواند افت عملکرد تولیدی پرنده را در پی داشته باشد.
