تاثیر جایگزینی بخشی از کنجاله سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی بر عملکرد، ویژگی های فیزیکوشیمیایی و الگوی اسیدهای چرب گوشت بره های نر پرواری

خلاصه و متن مقاله

کنجاله سویا پرمصرف ترین منبع پروتئین در تغذیه نشخوارکنندگان است. تجزیه پذیری پروتئین کنجاله سویا در شکمبه نسبتا زیاد (بین 45-70 درصد) است و از لحاظ اسید آمینه متیونین کمبود دارد. این ویژگی ها نه تنها بازدهی استفاده از نیتروژن جیره را کاهش می دهد، بلکه به دلیل افزایش میزان دفع نیتروژن از طریق ادرار، مشکلات زیست محیطی ایجاد می کند. علاوه بر این، مشکلات مربوط به تامین کنجاله سویا در بازار علاقه به استفاده از جایگزین های مناسب را افزایش داده است. مواد خوراکی مانند گلوتن ذرت و پودر ماهی به عنوان منابع پروتئینی در مقایسه با کنجاله سویا از بخش پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه و متیونین و لایزین بیش تری برخوردار هستندز انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر جایگزینی بخشی از کنجاله سویا با کنجاله گلوتن ذرت و پودر ماهی بر عملکرد، ویژگی های فیزیکوشیمیایی و الگوی اسیدهای چرب گوشت بره های نر پرواری بود.

از 21 راس بره نر نژاد لری-بختیاری (سن 15± 120 روز، وزن اولیه 5/2± 33 کیلوگرم) در قالب طرح کاملا تصادفی در سه گروه آزمایشی (هفت بره در هر گروه) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1-13درصد کنجاله سویا، 2-پنج درصد کنجاله سویا+ 5/3 درصد گلوتن ذرت و 3-پنج درصد کنجاله سویا+دو درصد گلوتن ذرت+ دو درصد پودر ماهی بودند. بره ها به صورت انفرادی به مدت 75 روز (15 روز عادت پذیری) تغذیه شدند. نسبت پروتئین قابل تجزیه (63 درصد) به پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه (37 درصد) برای همه جیره ها یکسان بود. مقدار مصرف خوراک، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی محاسبه شد. در انتهای دوره آزمایش بره ها کشتار شدند و صفات فیزیکوشیمیایی (اسیدیته و ظرفیت نگهداری آب، میزان افت پخت و نیروی برشی گوشت) و الگوی اسیدهای چرب گوشت تعیین شد.

میزان ماده خشک مصرفی تحت تاثیر جایگزینی کنجاله سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت. بره هایی که با جیره حاوی مخلوط سه منبع پروتئین (کنجاله سویا+ گلوتن ذرت+ پودر ماهی) تغذیه شدند، در مقایسه با سایر بره ها دارای افزایش وزن روزانه بیش تر و ضریب تبدیل خوراک کم تری بودند (05/0> P). درصد رطوبت، چربی و مواد معدنی گوشت بره ها تحت تاثیر جایگزینی کنجاله سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت. جایگزینی بخشی از کنجاله سویا با گلوتن ذرت و پودر ماهی سبب کاهش درصد پروتئین گوشت بره ها شد (05/0> P). صفات فیزیکوشیمیایی گوشت بره ها تحت تاثیر جایگزینی کنجاله سویا با گلوت ذرت و پودر ماهی قرار نگرفت. غلظت اسیدهای چرب گوشت (درصد از کل اسیدهای چرب) بره ها تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت اما درصد اسید آراشیدیک (C20:0) و اسید دوکوزاهگزائنوئیک (C22:6) گوشت بره هایی که از جیره حاوی گلوتن ذرت+ پودر ماهی تغذیه شده بودند، در مقایسه با بره های تغذیه شده با کنجاله سویا به طور معنی داری بیش تر بود.

نتایج پژوهش حاضر نشان داد که جایگزینی بخشی ازکنجاله سویا با مخلوطی از گلوتن ذرت و پودر ماهی باعث بهبود عملکرد رشد شد، ولی تاثیری بر صفات فیزیکوشیمیایی و الگوی اسیدهای چرب گوشت بره های پرواری نداشت.