چرا با وجود رشد ۳۰ درصدی عرضه دام، قیمت گوشت شکسته نمی‌شود؟
داده‌های آماری تشکل‌های تخصصی از جهش دست‌کم ۳۰ درصدی تولید دام سبک و سنگین در پاییز سال جاری نسبت به مدت مشابه سال گذشته حکایت دارد؛ با این وجود، چرخه توزیع خرد و فروشگاه‌ها بازتابی متناسب با این وفور عرضه نشان نمی‌دهند و قیمت نهایی مصرف‌کننده همچنان در برابر ریزش مقاومت می‌کند.
سلطه انتظارات تورمی بر شبکه توزیع واسطه‌ای
منصور پوریان، رئیس شورای تأمین‌کنندگان دام، با تأکید بر پایداری و ثبات زنجیره تولید معتقد است نوسانات فعلی ریشه در کمبود فیزیکی دام ندارد، بلکه جریان واسطه‌گری با سوار شدن بر امواج روانی و سفته‌بازی، مانع انتقال اثر مثبت افزایش عرضه به بازار مصرف می‌شود.
سه گلوگاه اصلی انتقال دام زنده به سفره خانوار:
۱. شکاف نامتعارف دام زنده و لاشه: در شرایطی که نرخ دام زنده سبک در بالاترین دامنه قیمتی حول محور ۷۲۰ هزار تومان در هر کیلوگرم معامله می‌شود، ضرایب تبدیل لاشه و تفکیک قطعات در مغازه‌ها با حاشیه‌های سود نامتعارف محاسبه و عرضه می‌شود.
۲. افت ارزش آلایش و جهش هزینه‌های ترابری: کاهش کشش بازار برای خرید آلایش خوراکی و غیرخوراکی، به همراه صعود نرخ حمل‌ونقل و دستمزدهای کشتارگاهی، واسطه‌ها را بر آن داشته تا این کسری درآمدی را مستقیماً بر بهای لاشه گرم سرشکن کنند.
۳. استراتژی پرواربندی تا سقف وزن ایده‌آل: انگیزه دامداران برای رساندن دام به وزن مطلوب و حداکثر بازدهی لاشه در ماه‌های اخیر سبب کنترل تعمدی عرضه مقطعی شده است؛ روندی که در کوتاه‌مدت شیب ورود دام به بازار را آرام نگه می‌دارد، اما ذخایر گوشتی باکیفیتی برای ماه‌های آتی تأمین خواهد کرد.
